Leren en verbeteren in Coronatijd

29 april 2020

door

j

Als ambulanceverpleegkundige kijk ik met wisselend gevoel naar deze crisis. 

Angstig, om wat er nog komen gaat, om alle onzekerheden. Hoopvol, als ik zie hoe hard er gewerkt wordt aan de behandeling, maar ook aan een vaccin. Bezorgd, als ik zie dat mensen vanwege de dalende cijfers het niet zo nauw meer nemen met de regels. Verbonden met de maatschappij als ik zie wat voor mooie dingen deze crisis ook brengt. Saamhorigheid, zorgzaamheid, delen, empathie en een heleboel andere mooie woorden.

Een paar weken geleden werd ik geïnterviewd in verband met mijn werk als ambulanceverpleegkundige tijdens deze Corona-crisis. Dat deed me denken aan onze opleiding. In de opleiding tot ambulanceverpleegkundige is veel aandacht voor grootschalige incidenten, zijn er diverse scenariotrainingen. Op een crisis in deze vorm had niets ons kunnen voorbereiden. 

In ons werk zoeken we dagelijks naar de beste manier om om te gaan met de richtlijnen, werkafspraken en voorschriften uit bescherming voor ons als professionals en voor onze patiënten. Als ambulanceverpleegkundigen zijn we geselecteerd en getraind op het kunnen omgaan met steeds wisselende omgevingen. 

Juist in deze crisistijden zie ik zo goed, dat we binnen de ambulancezorg al zó ver zijn gekomen als het om leren en verbeteren gaat!

Tijdens mijn opleiding, inmiddels 9 jaar geleden, gaf ik in het zorgdossier aan dat ik de patiënt vier keer had moeten prikken voordat het infuus erin zat.

Dat werd me toen stevig ontraden “schrijf dat maar niet op”, zei één van de werkbegeleiders, dat hoeft toch niemand te weten” Maar ik voelde me juist zo onzeker over dat infuus prikken…en dacht juist zo misschien wat ondersteuning te krijgen.

Dat is gelukkig tegenwoordig anders. Als we dingen niet weten, zeggen we dat. We helpen elkaar. Als er iets is misgegaan, delen we dat. Toen laatst een collega naar me toe kwam, om te vertellen over hoe hij een vergissing had gemaakt bij een patiënt, verkeerde medicatie had gegeven en of ik wilde helpen dit te melden (vanuit mijn functie als medewerker kwaliteit) was ik ontzettend trots. 

Trots op de cultuur waarin het steeds veiliger wordt te praten over vergissingen, onzekerheden, maar ook zeker over dingen die wél goed gaan. 

We hebben nog best een weg te gaan, maar we leren en groeien.
Hoe fijn dat we in deze lastige tijden met elkaar kunnen praten over alles.
Dingen die we moeilijk vinden en dat we soms best wel bang zijn over wat er nog komen gaat. 

Wat heb ik een mooi beroep én geweldige collega’s!

door Kim Smeele

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Dit delen?

Deel dit bericht in je netwerk