De verkeerde zorg op de verkeerde plek

16 oktober 2020

j

Afgelopen week voltrok zich een ondenkbaar scenario. Door een extreme piek in aanbod van covid patiënten was er geen enkele SEH in de wijde omgeving in staat om nog patiënten te ontvangen: alle deuren werden letterlijk gesloten.

Als huisarts ben ik al jaren gewend dat capaciteitsproblemen bij onze ketenpartners zorgt voor extra werk. Ik heb mensen uit hun eigen ontlasting gehaald en in mijn vrije tijd nachtelijk morfine gegeven omdat er geen thuiszorg beschikbaar was. Ook besteedde ik vorig jaar een hele avonddienst aan één psychotische patiënt in afwachting van de crisisdienst.

Maar deze was nieuw. Een gesloten toegang tot de acute keten in de tweede lijn. Onze huisartsen richtlijn ‘geneesmiddelen en zuurstof in spoedeisende situaties’ voorziet in adviezen voor de eerste 15 minuten. Met de achterliggende gedachte dat er op korte termijn hulp vanuit de tweede lijn ingezet kan worden. Maar dit was andere koek.

Toch deden wij als huisartsen wat we altijd doen. Zo goed en zo kwaad als wij konden probeerden wij de patiënten op de huisartsenpost te stabiliseren. En we regelden zuurstof, dexamethason en antistolling voor de patiënten die we thuis bezochten. Aan het einde van de dag gingen wij allemaal met een rotgevoel naar huis. Dit was absoluut een dag met de verkeerde zorg op de verkeerde plek.

De rest van de week hield één vraag mij bezig:

Wat als wij als huisartsen besluiten om bij een te drukke dag onze deur dicht te houden. Wie zorgt er dan nog voor de patiënt?

door Jojanneke Kant
Huisarts waarneming, onderwijs in de spoedzorg (voor artsen, VS'en, triagisten en doktersassistentes). Beschikbaar voor advies in de spoedzorg; speerpunten zijn beleid en organisaties rondom opvang van zelfverwijzers en integratie van SEH/HAP.

2 Reacties

  1. Avatar

    Hier precies de andere kant van de zorg een probleem
    Thuiszorg zegt niet op te kunnen schalen, er is geen covid cohort bed beschikbaar voor een heel oud echtpaar dat covid heeft en echt meer verpleeg/thuiszorg nodig heeft. Ze wijzen allemaal naar de huisarts, want tja zij hebben geen mensen om de zorg te leveren zeggen ze. En natuurlijk bel ik stad en land af tijdens mijn spreekuur om dit te regelen. Na een lang gesprek met ze over de zinloosheid om hem nog op te laten nemen in het ziekenhuis. Uiteindelijk buiten mijn regio een plek gevonden waar hij goed begeleid kon sterven en zij aan zijn zijde kon zitten.
    Uiteindelijk goed gevoel, maar ook hier zorg op verkeerde plek. Als ik als huisarts ook de verzorging moet gaan regelen……

    Antwoord
  2. Avatar

    Hallo Jojanneke , helaas ken ik deze problematiek maar al te goed. binnen de ambulancedienst doe ik de laatste jaren in toenemende mate huisartsen ritten. ik ben het met je eens dat die problematiek aandacht verdiend. ik ben dan ook een groot voorstander van het zorgcoördinatie centrum, (waar nu aangewerkt wordt in diverse regio’s), zodat de zorgvraag en de afhandeling bij de juiste persoon/organisatie terechtkomt. daarnaast gaat er ook veel onzinnige zorg naar de SEH . Als we de diagnostiek kunnen verbeteren en de behandelcapaciteiten kunnen uitbreiden in de eerstelijn dan zijn we op de goede weg.

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Dit delen?

Deel dit bericht in je netwerk