Blog

Priva-wie?

By 14 november 2019 No Comments

Mijnheer X is de laatste patiënt op mijn spreekuur voordat ik zelf naar het ziekenhuis vertrek voor een controlebezoek. Meneer X moet geopereerd worden en bij een standaard bloedcontrole is hem gezegd dat zijn bloed ‘niet goed’ is. De chirurg heeft geadviseerd een afspraak met de huisarts te maken.  Mijnheer X kan mij niet vertellen wat er mis is met zijn bloed en de brief die de chirurg netjes had geschreven is hij in alle paniek vergeten mee te nemen.  Een telefoontje naar de polikliniek is echter snel gemaakt en ik leg de situatie uit aan de assistente Y. Tot mijn verbazing antwoord zij dat ze geen gegevens mag verstrekken zonder dat ze schriftelijke toestemming van patiënt heeft. Zij kan er ook niets aan doen maar privacy is een belangrijk recht. Ook nadat zij mijnheer X zelf heeft gesproken houdt ze voet bij stuk. Mijnheer X en ik besluiten  dat ik de volgende dag met de chirurg zelf zal bellen en ik haast me naar het ziekenhuis.

Dertig minuten later zit ik in de wachtkamer van de polikliniek van de chirurgie. Het is er afgeladen vol en assistentes en dokters hebben het zichtbaar druk. De balie is centraal gelegen en er is geen enkele afscherming. Ik kan elk gesprek van de assistentes woordelijk verstaan zonder dat ik mijn best moet doen.  Mijn aandacht is pas echt getrokken als ik een bekende stem hoor. Duidelijk geïrriteerd klinkt het luid door de wachtkamer: Hallo met assistente Y van de chirurgie, ik wil nú met spoed een CT van een bil bij een verdenking op een abces. Waarna naam, geboortedatum en BSN nummer van patiënt door de wachtkamer schellen. Prima-wie?

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Inloggen