Beste Kamervoorzitter

11 september 2021

j

Beste Kamervoorzitter mevrouw Bergkamp,

U stelt gisteren in de Volkskrant dat u nadenkt over de inzet van psychologen en huisartsen voor de kamerleden. Zodat zij hun oren ‘even uit kunnen laten spuiten’ als zij last hebben van hun oren en met een psycholoog kunnen praten om een burn-out te voorkomen.

Het spijt mij dat ik u moet melden dat dit een onrealistische gedachte is. Zoals u wellicht weet heeft de grootste GGZ aanbieder van de regio Haaglanden inmiddels al sinds eind juli de deuren potdicht voor nieuwe patiënten. Al 6 weken lang kan ik geen enkele patiënt naar hen verwijzen. En inmiddels is bekend dat deze situatie minimaal nog tot 15 oktober zal duren. Er staan 1000 mensen op hun wachtlijst en er is alleen al in de regio Den Haag een tekort van 35 behandelaren.

Maar wellicht dat die huisarts die u graag zou willen hebben dan hulp kan bieden? Weer mis! Die huisarts mag namelijk alle patiënten die eigenlijk bij de GGZ thuishoren op de been houden. Omdat niemand anders het doet. Als de patiënt al een huisarts heeft, want zelfs in de grote steden begint het tekort aan huisartsen voelbaar te worden.

Dus mochten uw kamerleden last hebben van hun oren. Geef hen dan maar met een gerust hart, en met een aai over hun bol, het advies dat een paar druppels slaolie het vast zal verhelpen. Dan kunnen zij zich weer focussen op het echte probleem: de toegankelijkheid van de gezondheidszorg.

door Jojanneke Kant
Huisarts waarneming, onderwijs in de spoedzorg (voor artsen, VS'en, triagisten en doktersassistentes). Beschikbaar voor advies in de spoedzorg; speerpunten zijn beleid en organisaties rondom opvang van zelfverwijzers en integratie van SEH/HAP.

6 Reacties

  1. hans essers

    Geweldig, hulde

    Antwoord
    • Paulus Falke

      Beste JJ
      Mooie wake-up call. Dank

      Antwoord
  2. M. Wolferink

    Wat een treffende woorden! 🙏🏼 Chapeau!

    Antwoord
    • Ben Braal arts

      Zeer terecht collega

      Antwoord
  3. K den Besten

    Wereldvreemd in DenHaag

    Punt een: de kamervoorzitter is NIET degene die een huisarts inzet.
    De huisarts staat niet onder bevel van de kamervoorzitter

    Punt twee: er is een zorginfarct in de eerste lijn tgv overgeidsbeleid.

    Ga eerst maar eens wat efficienter formeren, daar is nog winst te behalen , om in uw eigen woorden te spreken 😎

    Punt drie: disfunctionerende werkenden behoeven eerder zorg van de bedrijfsarts

    Kibbelende kamerleden verdienen gewoon een schop onder hun kont en een oorwassing ipv lavage.

    Antwoord
  4. Sandra Vis

    Beste Jojanneke,
    Ik ben het helemaal met je eens. In navolging van de tip om sla-olie aan de Kamerleden te verstrekken zodat zij hun oren kunnen smeren, hierbij enkele suggesties, die ik heb bedacht.

    Help de Kamer uit de crisis!

    De voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, Vera Bergkamp luidt de noodbel over de toename van psychische klachten onder Kamerleden.
    “De werkdruk in politiek Den Haag is hoog. Heel hoog.”, stelt mw. Bergkamp.
    Zij stelt daarom voor een psycholoog ter beschikking van de Kamerleden te stellen.

    Ik gun iedereen de hulp die hij/ zij/ hen nodig heeft.
    Dat Kamerleden psychische klachten ervaren, verbaast me niet. Werkdruk zal daar wellicht een rol in spelen.

    Persoonlijk denk ik dat met name frustratie over het gebrek aan gehoor bij het Kabinet, onvermogen om daar verandering in aan te brengen, de realisatie dat men – met al hun drukke werkzaamheden – niet/ nauwelijks invloed heeft op het beleid, lage status onder de bevolking en gevoelens van zinloosheid, die dit alles met zich meebrengt, de Kamerleden tot waanzin drijven.

    Om de Kamerleden te helpen, wil ik hen een aantal suggesties doen om hen uit de crisis te helpen. Aanvullingen zijn welkom.

    Mindfullness kan hen helpen waarnemen wat er in hun omgaat. Mindfullnesscursussen zijn breed beschikbaar en de Kamerleden kunnen zich een dergelijke training financieel prima veroorloven.

    Hetzelfde geldt voor Voice dialogue. Hierbij kunnen de Kamerleden een goed gesprek met zichzelf aangaan.
    Naast ruimte voor het ego komen hierbij ook de stemmen van andere delen (subpersoonlijkheden) in het Kamerlid aan het woord.
    Zodoende ontstaat ruimte voor de gehele mens i.p.v. dat men situaties uitsluitend vanuit de positie van partij- en Kamerlid benadert. Dat maakt onderhandelen en samenwerken op inhoud een stuk eenvoudiger.

    Assertiviteitstraining zou de Kamerleden kunnen helpen om getrokken grenzen, beter te bewaken. Hiervoor kan men een WMO-aanvraag doen in de gemeente waar men staat ingeschreven.

    En, indien men daadwerkelijk de GGz nodig heeft, is mijn advies: achteraan de wachtrij aansluiten of zelf regelen en betalen!

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Dit delen?

Deel dit bericht in je netwerk